Extraverte introvert

Lifestyle Personal

Over introvert en extravert zijn of ergens daar tussenin

Nu ik sinds 4 maanden in het buitenland woon, denk ik veel na over sociale interacties. Dat moet nu eenmaal als je ergens opnieuw begint, en voor iedereen werkt dat weer anders. En zo was het handig dat ik wist dat ik een extraverte introvert ben. Extravert, maar met een tijdslimiet, waarna ik weer moet opladen. Niet iedereen kent dit begrip en daarom leek het me leuk om hier iets over te delen. Lees gauw verder!

Persoonlijkheidstestjes

Dat ik nadenk over extravert of introvert zijn, komt niet uit de lucht vallen. Ik vind persoonlijkheidstestjes en psychologie namelijk heel interessant! Rond mijn 20e deed ik voor het eerst de Myers-Briggs persoonlijkheidstest en daar kwam uit dat ik ESFJ was. Met de E van extravert. Een aantal jaar later deed ik de test weer en daar kwam uit INFJ. Met de I van introvert. Beide keren scoorde ik nogal in het midden, maar helde het net over naar de I of de E kant. Maar wat is nu eigenlijk introvert of extravert? En wat maakt dat je het een of ander bent?

Extravert vs. Introvert

De verdeling extravert en introvert bestaat al heel lang. Oorspronkelijk werd hij opgesteld door Carl Jung, die stelde dat er mensen zijn die energie vanuit buiten krijgen (extravert) en mensen die energie vanuit binnen krijgen (introvert). De extremen hierin bestaan echter niet, inmiddels is het algemener aangenomen dat het meer een spectrum is:

Introvert vs Extravert

Maar een beetje onterecht is met deze labels ook meteen vastgesteld dat extraverte mensen, die dus hun energie krijgen van interactie met mensen, ook veel enthousiaster zijn, praatgraag en assertief. En dat introverte mensen, die dus opladen van alleen of in kleine groepen zijn, gereserveerd zijn en stil. Of zelfs verlegen! En dat is natuurlijk niet helemaal zo zwart wit.

De Extraverte Introvert

Sinds een paar jaar wordt er ook gesproken over mensen die beide zijn. Mensen zoals ik, die in het midden hangen tussen introvert en extravert. En omdat je eigenschappen van beide hebt, maakt dat het lastiger om jezelf in één van de hokjes te plaatsen. Kun je niet gewoon beide zijn? Een extraverte introvert, of een introverte extravert? De introvert die thuis moet opladen, maar heus uitspattingen heeft en voor een paar uur extreem praatgraag op feestjes zit. Of de extravert die ontzettend oplaadt van sociale activiteiten maar ook introverte kanten kent en ineens heel stil en in zijn eigen hoofd kan zijn? Een andere term hiervoor is ook wel ambivert: een beetje van beide.

Hoe herken je een extraverte introvert?

Doordat ik eens een artikel las met eigenschappen van een extraverte introvert, wist ik meteen dat ik dit was. Een paar voorbeelden:

  1. Je kan ontzettend outgoing zijn op een feestje en de extravert uithangen, maar ‘opeens’ is de tijd op. Je wil NU naar huis. En je bent dan ook een ster in de Houdini/Irish Goodbye/verdwijnen zonder gedag te zeggen. – Yes, houdini-kampioen hier!
  2. Je kan prima een boek lezen in een café. Lekker geroezemoes op de achtergrond, als je maar met niemand hoeft te praten. – heerlijk!
  3. Small talk is niet je ding. Liever praat je over iets ‘echts’. – zo herkenbaar haha! Ik kan het wel, maar het voelt altijd een beetje ‘nep’
  4. Je bent liever één op één met vrienden dan in een grote groep. Dat kost je geen energie. – dit herken ik grotendeels, heb veel ‘losse’ 1 op 1 vriendinnen, maar ook wel wat groepen.
  5. Je reageert niet altijd direct op appjes/smsjes, want soms heb je gewoon geen puf om sociaal te doen. – sorry!
  6. Het is lastig een balans vinden tussen me-time en je alleen voelen. – Jep. Zeker als je uit een groot gezin komt, zoals ik!
  7. Je woont veel in je hoofd en denkt veel en analyseert de hele dag alles om je heen. Om moe van te worden! – oh yeah.
  8. Ze kunnen succes hebben, want zijn dus van tijd-tot-tijd best outgoing, maar willen geen lof. – Jep. “Kan ik in de muur verdwijnen in plaats van al die aandacht?”
  9. Ze worden soms boos op zichzelf als ze liever thuis zitten dan met vrienden afspreken. Het is zo tegenstrijdig om beide te zijn! – amen, herkenbaar. Je kunt niet altijd voorspellen wanneer je weer leeg bent en moet opladen. Maar als ik leeg ben, dan kan ik beter niet met mensen afspreken, want dan ben ik echt niet heel leuk. Of daarna een monster 😉
  10. Je hebt soms spijt van afspraken die je maakt als je in een extraverte bui bent. Zie punt 9: soms moet je dan stiekem toch opladen en staat je agenda al vol.

Wat te doen als je een extraverte introvert bent?

Herken je je in bovenstaande eigenschappen? Gefeliciteerd! Je hebt de eerste stap al gezet. Herkennen dat je een extraverte introvert bent, helpt namelijk al heel erg in er goed mee omgaan. Voor mij was dit echt een eye-opener en hielp het me accepteren dat ik soms extravert ben, maar ook af en toe moet opladen. Ik vond dat namelijk niet horen bij een extravert, dus ik ontzag mezelf wel eens van oplaadtijd. En dan word ik minder leuk, vooral tegen mezelf – een soort vicieuze cirkel.

En hoe daarna verder?

Nadat je stap 1 hebt gezet – herkennen dat je een extraverte introvert bent – kun je onderzoeken wat voor jou het best werkt qua sociale afspraken. Ik plan bijvoorbeeld inmiddels niet meer zoveel in. Ik ga veel liever spontaan (lees: binnen het moment van appen en een paar dagen) koffie drinken met een vriendinnetje omdat ik daar echt zin in heb. Dat werkt voor mij beter dan een afspraak al 3 maanden van tevoren plannen! Overigens gaat dit natuurlijk niet op voor alle afspraken. Het is ook wat lastig als al je vrienden ‘agenda-mensen’ zijn, die wel hun hele agenda vol plannen. Het kan zijn dat je hierdoor sommige vrienden minder ziet. Maar ik werd er wel een leukere vriendin van, want je kunt nu eenmaal pas lief zijn voor mensen om je heen, als je eerst lief bent voor jezelf. *kotsbakje maar waar

Verder accepteer ik het als mijn tijd ineens op is op een feestje. Ik zeg inmiddels meestal wel gedag tegen een paar mensen, en als die je dan smeken om te blijven, zeg ik netjes nee. Het is okee om naar huis te gaan. Het is okee dat andere mensen 5 uur kunnen feesten en jij maar twee. De enige die dit erg vindt, ben jij zelf!

En mijn meest recente ontwikkeling is (ok, toegegeven, hierin moet ik nog wat oefenen), om het gewoon GOED te vinden om af en toe een avond te Netflixen/lezen/bullet-journallen. Ik voel me meestal alsof ik eigenlijk iets nuttigs moet doen of met mensen moet afspreken, waardoor ik wel chill, maar er eigenlijk niet van oplaad. Zonde dus, want dat heeft weinig nut. Geniet er gewoon van. En ga daarna weer vol opgeladen de (extraverte) wijde wereld in.

Tot slot kan je prima dingen doen in grote groepen, maar dan ‘onder je eigen voorwaarden’. Zo houd ik veel meer van dinertjes of wat drinken in een café dan uitgaan in de stad, omdat je elkaar dan echt spreekt. Diepgang dus. Organiseer dus je eigen dinertje, met een leuke groep mensen, en combineer je introverte met je extraverte kant!

Ben jij ook een extraverte introvert of andersom? Welke eigenschappen herken jij van hierboven?

Tot slot: Dit soort artikelen heb ik nog niet zo vaak geschreven, maar ik vind het wel heel leuk, dus ik zou graag jullie mening horen. Wil je meer artikelen zoals deze lezen? Laat het me weten in een comment! Ondertussen kun je je hart ophalen bij Marlous van Last days of Spring. Zij deelt mijn interesse voor dit onderwerp en schreef er ook al meerdere artikelen over. Lees ze hier!

Foto's zijn van Pexels.com

Leave a Comment

Comments (15)

  1. Oeeeh ja heel herkenbaar! Ik dacht altijd dat ik een echte introvert was maar ik heb toch van beide ‘uitersten’ iets. Ben ook wat hooggevoelig dus het zal daar misschien wel wat mee te maken hebben. Ik heb vooral 1 op 1 vriendinnen en 1 groepje waarin we met vier zijn maar maanden op voorhand afspreken werkt ook niet. Alleen voor het groepje wel omdat het sowieso moeilijk is om vier agenda’s op elkaar af te stemmen 🙂
    Ik probeer maar gewoon te doen wat goed voelt, me niet schuldig te voelen als ik toch eens iets af zeg en goed de tijd te nemen om op te laden 🙂

    1. Wauw klinkt inderdaad zoals ik, en zoals hierboven! Het niet schuldig voelen bij afzeggen is inderdaad een goede stap, want anders laad je inderdaad ook niet op 🙂 Ben blij dat ik niet de enige ben, hihi!

  2. Leuk artikel Siroon! Zeker mee door gaan 🙂
    Herkenbaar en je schrijft er zo leuk over!
    Haha, hier een flinke extravert, maar ook die moet opladen en leert dat steeds beter!
    Ben zeker voor spontane koffiedates, jammer dat er nu een halve wereld tussen zit 😉
    xx

  3. Jup, dui-de-lijk een extraverte introvert hier! Ik dacht ‘vroeger’ altijd dat ik echt een introvert was, maar dat kwam meer omdat ik sociale situaties eng vond. Ik dacht altijd dat mensen mij vast wel stom, suf, saai of lelijk zouden vinden. Ik had gewoon een beetje last van sociale angst. Op het moment dat ik mij namelijk op mijn gemak voel bij iemand, laad ik juist op van interactie met diegene! Hetzelfde geldt voor groepen, al moet het dan inderdaad ook weer niet te lang duren en kan ik ineens denken: “Help, mijn hoofd zit vol, ik wil naar huis”. Heel fijn artikel vol herkenning dit – van mij mag je meer van zulke dingen schrijven hoor, als je dat leuk vindt! Liefs, Stel.

    1. Hihi wat fijn dat er meer zijn zoals ik! Kende je de term extraverte introvert ook al? Ik heb nog wel meer ideeën over dit soort artikelen, dus je ziet ze wel verschijnen 😉

  4. Toen ik begon met lezen van dit artikel dacht ik dat ik eigenlijk geen idee had van wat ik nou “ben”. Nu ik het helemaal heb gelezen denk ik dat ik ook een extraverte introvert ben, want ik herken me in ongeveer alle punten die je noemt. Moet erg lachen om die Houdini verdwijning, want ik ben groot fan van de silent escape. Ik heb sowieso nog niet veel van je gelezen, maar ik vind het heel interessant. Lees dus graag meer van dit soort artikelen :).

    1. Wat fijn dat je je zo herkent! Welke punten herkende je het meest? Leuk ook om te horen dat jij het de silent escape noemt. Ik las ooit ergens dat het dus de Irish Goodbye heet, maar meestal kennen mensen die term niet. Silent escape klinkt wel logisch 🙂

  5. Om op je vraag aan het einde terug te komen: YES PLEASE! Meer van dit soort artikelen, ik vind ze mega leuk om te lezen! En ook echt een mega grote dosis herkenning hier: ik ben ook duidelijk een extraverte introvert. Alle puntjes kon ik zo aftikken, haha. Ik dacht vroeger juist altijd dat ik mega extravert was (en eigenlijk denk ik dat ik dat toen ook nog wel heel erg was), maar door de jaren heen ben ik erachter gekomen dat ik ook écht me-time op de bank nodig heb, en alles behalve contact met mensen. Ik hou ook enorm van Netflix avondjes! En die Houdini verdwijning komt me ook ieeets te bekend voor… oeps!

  6. Haha jaaa, ik ben ook ambivert. Als kind was ik dat geloof ik al. Ik kon super verlegen en rustig zijn, maar ook heel druk. Het heeft bij mij vooral te maken hoe goed ik me op m’n gemak voel. Hoe chiller = hoe extraverter haha. Maar ik merk wel dat ’t z’n tol kan eisen, en dat ik dan echt moet opletten dat ik er af en toe de rem op gooi. Ik heb helemaal geen FOMO, maar ik vind het gewoon heel leuk om sociaal te doen en heb dan soms pas achteraf door dat ik eigenlijk wat tijd aan mezelf had moeten besteden..

    Leuk trouwens dat je naar mij verwijst! Ik vind dit soort artikelen ook altijd leuk om te schrijven (want het vergt wat research), maar ook heel leuk om te lezen! Dus wat mij betreft schrijf je er meer over 🙂

    1. Ja, same here. Hoe meer op mijn gemak, hoe meer extravert. Das een goeie omschrijving! En helaas vergeet ik het ook regelmatig, waardoor ik dan INEENS opgebrand ben. Net zoals ik dan INEENS van een feestje wegwil. Ik leer langzaam denk ik hehe.

  7. Oh Siroon, zo herkenbaar!! Vooral de ‘als-Houdini-verdwijnen-van-een-feestje-truc’! In mijn studententijd was ik dan vaak met vriendinnen op een feestje die wél echt extravert zijn en juist tegen ie-de-reen gedag willen zeggen. Duurde een eeuwigheid! Een andere introverte eigenschap van me is dat ik het heerlijk vindt om gewoon een uur in een heet bad te liggen. Alone with my thoughts. Veel liefs!

  8. Dat van die feestjes herken ik. Als ik naar huis wil, moest het eigenlijk vijf minuten geleden al plaatsvinden. Op dat vlak ben ik geen match met mijn vriend, hij is een ‘tot het einde blijven plakken’-type. Ik zou het heel leuk vinden als je meer persoonlijke artikelen zou schrijven.